មគ្គុទ្ទេសក៍អ្នកគាំទ្រច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់ឱ្យក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់ក្នុងទីលាន រួមមានអ្នកចាំទី ១នាក់ និងកីឡាករទីលាន ១០នាក់ ដើម្បីប្រកួតក្នុងទីលានស្តង់ដារដែលមានប្រវែងប្រហែល ៩០–១២០ម៉ែត្រ និងទទឹង ៤៥–៩០ម៉ែត្រ។ តាមបទប...
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់ឱ្យក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់ក្នុងទីលាន រួមមានអ្នកចាំទី ១នាក់ និងកីឡាករទីលាន ១០នាក់ ដើម្បីប្រកួតក្នុងទីលានស្តង់ដារដែលមានប្រវែងប្រហែល ៩០–១២០ម៉ែត្រ និងទទឹង ៤៥–៩០ម៉ែត្រ។ តាមបទប្បញ្ញត្តិរបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការប្រកួតផ្លូវការមាន ២ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី ហើយអាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមម៉ោង។ ក្រុមត្រូវរក្សាចំនួនកីឡាករយ៉ាងតិច ៧នាក់ បើមិនដូច្នោះទេ ការប្រកួតមិនអាចបន្តបាន។ បាល់ចូលទីដោយគ្មានកំហុស អាចកំណត់លទ្ធផលបានភ្លាមៗ ខណៈបាល់ក្រៅទីលាន កំហុសក្រៅតំបន់ និងការស៊ុតបាល់ពិន័យត្រូវអនុវត្តតាមទីតាំងព្រឹត្តិការណ៍។ អ្នកគួរចាប់ផ្តើមពីចំនួនកីឡាករ ពេលវេលា និងសញ្ញារបស់អាជ្ញាកណ្តាលជាមុនសិន។

តើច្បាប់មូលដ្ឋានដែលគេមើលរំលងមានអ្វីខ្លះ? មិនមែនត្រឹមតែការស៊ុតបាល់ចូលទីទេ។ ការយល់ពីការចាប់ផ្តើមប្រកួត ការប្តូរកីឡាករ ទីតាំងក្រៅល្បែង និងប្រភេទបាល់ពិន័យធ្វើឱ្យអ្នកអានស្ថិតិ ឬវាយតម្លៃយុទ្ធសាស្ត្របានត្រឹមត្រូវជាងការមើលតារាងលទ្ធផលតែប៉ុណ្ណោះ។ គេហទំព័រ ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ផ្តោតលើច្បាប់ ការព្យាករណ៍ប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករសម្រាប់ការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦។ ចំណុចដែលគួរចងចាំគឺ ការប៉ះបាល់មិនមែនជាកំហុសគ្រប់លើកទេ; កំហុសកើតឡើងនៅពេលសកម្មភាពបង្កការរាំងស្ទះ ឬផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍មិនស្របច្បាប់។ ដូច្នេះ សូមអានច្បាប់ជាមួយបរិបទនៃការប្រកួត មិនមើលតែពាក្យថា «ហ្វូល» ទេ។
សម្រាប់ការយល់ដឹងបន្ថែមអំពីវិធីអានទម្រង់ក្រុម សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពនេះ។
មគ្គុទ្ទេសក៍អានស្ថិតិក្រុមបាល់ទាត់
តារាងប្រៀបធៀបរហ័ស៖ ច្បាប់សំខាន់ៗ
| ប្រធានបទ | ច្បាប់ស្តង់ដារ | ចំណុចត្រូវប្រយ័ត្ន |
|---|---|---|
| ចំនួនកីឡាករ | ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម | ត្រូវមានយ៉ាងតិច ៧នាក់ដើម្បីបន្ត |
| ពេលវេលា | ២ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី | មានម៉ោងបន្ថែមដោយអាជ្ញាកណ្តាល |
| ការប្តូរ | តាមបទប្បញ្ញត្តិនៃការប្រកួត | ព្រឹត្តិការណ៍ខ្លះអនុញ្ញាត ៥នាក់ ឬច្រើនជាងនេះ |
| ក្រៅល្បែង | ផ្នែករាងកាយដែលអាចលេងបាល់ស្ថិតនៅមុខខ្សែការពារទីពីរចុងក្រោយ | មិនវាស់តាមជើងតែប៉ុណ្ណោះ |
| បាល់ពិន័យ | ផ្ទាល់ ឬប្រយោល | បាល់ផ្ទាល់អាចចូលទីដោយប៉ះតែមួយលើក |
| កាត | លឿងសម្រាប់ព្រមាន ក្រហមសម្រាប់បណ្តេញ | កាតក្រហមធ្វើឱ្យក្រុមខ្វះម្នាក់ |
| អ្នកចាំទី | អាចប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន | មិនអាចចាប់បាល់ដែលមិត្តរួមក្រុមទាត់បញ្ជូនដោយជើងដោយចេតនា |
តារាងនេះបង្ហាញចំណុចដែលអ្នកមើលគួរបែងចែកឱ្យបានច្បាស់។ ឧទាហរណ៍ ការប្តូរកីឡាករ ៥នាក់មិនមែនជាច្បាប់ថេរសម្រាប់គ្រប់ការប្រកួតទេ ព្រោះវាអាស្រ័យលើបទប្បញ្ញត្តិរបស់លីគ ឬកម្មវិធីប្រកួត។ ការប្រកួតជម្រុះខ្លះអាចមានម៉ោងបន្ថែម ២ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ១៥នាទី ហើយអាចបន្តទៅការស៊ុតបាល់ ១១ម៉ែត្រ ប្រសិនបើលទ្ធផលនៅស្មើ។ តាម ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ ទីលាន និងតំបន់ពិន័យមានការកំណត់ជាក់លាក់ មិនគួរវាយតម្លៃតាមរូបភាពទូរទស្សន៍ដែលអាចបំភាន់ទំហំ។ សម្រាប់អ្នកគាំទ្រដែលចង់វាយតម្លៃការប្រកួត ច្បាប់ទាំងនេះមានតម្លៃជាងការទាយថាក្រុមណាល្បីជាង ព្រោះវាប៉ះពាល់ផ្ទាល់ដល់ចំនួនឱកាស និងការពិន័យ។
ជុំទី១៖ តើចំនួនកីឡាករ និងតួនាទីត្រូវរៀបចំដូចម្តេច?
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានអ្នកចាំទី ១នាក់ និងកីឡាករទីលាន ១០នាក់ ដោយក្រុមមិនអាចបន្តការប្រកួតបានទេ ប្រសិនបើនៅសល់តិចជាង ៧នាក់។ តួនាទីមិនត្រូវបានកំណត់ជាប់លាប់ដោយច្បាប់ទេ ប៉ុន្តែអ្នកចាំទីត្រូវពាក់ឯកសណ្ឋានខុសពីកីឡាករផ្សេងទៀត និងមានសិទ្ធិប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន។
ក្នុងការអនុវត្ត ក្រុមមួយតែងបែងចែកកីឡាករជាអ្នកចាំទី ខ្សែការពារ ខ្សែបម្រើ និងខ្សែប្រយុទ្ធ។ ទម្រង់ ៤-៣-៣ មានខ្សែការពារ ៤នាក់ ខ្សែបម្រើ ៣នាក់ និងខ្សែប្រយុទ្ធ ៣នាក់ ខណៈទម្រង់ ៤-៤-២ ផ្តល់តុល្យភាពបែបផ្សេង។ ចំណុចសំខាន់គឺ លេខលើទម្រង់មិនមែនជាច្បាប់ទេ វាគ្រាន់តែជាវិធីពិពណ៌នាទីតាំង។ កីឡាករអាចប្តូរតួនាទីក្នុងពេលប្រកួត ប៉ុន្តែការផ្លាស់ទីនោះមិនអាចបង្កឱ្យក្រុមប្រើអ្នកចាំទីពីរនាក់ក្នុងពេលតែមួយដោយគ្មានការជូនដំណឹងអាជ្ញាកណ្តាលឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកចាំទី និងកីឡាករទីលានប្តូរតួនាទីដោយមិនប្រាប់អាជ្ញាកណ្តាល កាតអាចកើតឡើងនៅពេលបាល់ឈប់លេង។ នេះជាចំណុចប្រតិបត្តិដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមិនបានពន្យល់។
- ក្រុមត្រូវមានអ្នកចាំទីម្នាក់នៅពេលបាល់កំពុងលេង។
- កីឡាករបម្រុងត្រូវចូលតាមតំបន់កំណត់ និងរង់ចាំការអនុញ្ញាត។
- អ្នកត្រូវពិនិត្យបញ្ជីកីឡាករផ្លូវការ មិនមែនសន្និដ្ឋានពីរូបភាពកៅអីបម្រុង។
- កីឡាករដែលត្រូវបណ្តេញចេញមិនអាចត្រឡប់ចូលលេងវិញបានទេ។

ការប្តូរកីឡាករមានឥទ្ធិពលលើស្ថិតិ និងការវាយតម្លៃយុទ្ធសាស្ត្រ។ នៅការប្រកួតជាច្រើន ក្រុមអាចប្រើការប្តូរ ៥នាក់ ប៉ុន្តែអាចធ្វើក្នុងចំនួនឱកាសឈប់លេងដែលកំណត់ដោយបទប្បញ្ញត្តិ ដើម្បីកុំឱ្យការប្រកួតត្រូវបានរំខានជាបន្តបន្ទាប់។ ការប្តូរនៅពេលសម្រាកវគ្គមិនត្រូវរាប់ដូចការប្តូរនៅពេលបាល់កំពុងលេងទេ។ ប្រសិនបើកីឡាករបម្រុងចូលទីលានដោយគ្មានការអនុញ្ញាត ហើយប៉ះពាល់ដល់ការប្រកួត អាជ្ញាកណ្តាលអាចបញ្ឈប់លេង ផ្តល់បាល់ពិន័យ ឬដាក់ទណ្ឌកម្មតាមស្ថានភាព។ ដូច្នេះ អ្នកអានស្ថិតិគួរមើលចំនួនកីឡាករដែលនៅលើទីលាន ពេលវេលាប្តូរ និងលទ្ធផលមុនពេលប្តូរ មិនគួរមើលតែឈ្មោះកីឡាករល្បីទេ។
ចង់ស្វែងយល់ពីការប្រែប្រួលទម្រង់ក្នុងពេលប្រកួតឱ្យបានច្បាស់ សូមពិនិត្យការណែនាំនេះ។
ជុំទី២៖ តើពេលវេលា ទីលាន និងការចាប់ផ្តើមប្រកួតដំណើរការយ៉ាងណា?
ការប្រកួតបាល់ទាត់ស្តង់ដារមាន ២ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី ដោយមានពេលសម្រាកមិនលើស ១៥នាទីតាមច្បាប់ទូទៅ។ អាជ្ញាកណ្តាលបន្ថែមពេលសម្រាប់ការប្តូរ ការព្យាបាល របួស ការពន្យារពេល និងការអបអរសាទរគ្រាប់បាល់ ប៉ុន្តែចំនួននាទីបន្ថែមអាចខុសគ្នារាល់ប្រកួត។
ទីលានបាល់ទាត់មិនមានទំហំតែមួយគត់ឡើយ។ សម្រាប់ការប្រកួតអន្តរជាតិ ប្រវែងត្រូវស្ថិតប្រហែល ១០០–១១០ម៉ែត្រ និងទទឹង ៦៤–៧៥ម៉ែត្រ តាមស្តង់ដារដែលកំណត់ដោយអាជ្ញាស្ថាប័នបាល់ទាត់។ តំបន់ពិន័យស្ថិតនៅមុខទីប្រកួត ហើយចំណុចស៊ុតបាល់ពិន័យស្ថិតចម្ងាយ ១១ម៉ែត្រពីបន្ទាត់ទី។ ព័ត៌មាននេះមានប្រយោជន៍ជាក់ស្តែង ព្រោះការវាយតម្លៃថា «ការប៉ះទង្គិចកើតក្នុងតំបន់» ត្រូវផ្អែកលើទីតាំងបាល់ និងកំហុស មិនមែនផ្អែកលើទីតាំងជើងកីឡាករទាំងមូលឡើយ។ តាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការរៀបចំទីលាន និងលក្ខខណ្ឌប្រកួតត្រូវពិនិត្យមុនចាប់ផ្តើម ដើម្បីកាត់បន្ថយការរំខាន។
ការចាប់ផ្តើមប្រកួតត្រូវធ្វើនៅកណ្តាលទីលាន បន្ទាប់ពីការសម្រេចដោយការចាប់ឆ្នោត។ បាល់អាចត្រូវទាត់ទៅទិសណាមួយ ហើយកីឡាករផ្សេងទៀតត្រូវស្ថិតនៅក្រៅរង្វង់កណ្តាលរហូតដល់បាល់ត្រូវបានលេង។ ចាប់ពីការកែច្បាប់ថ្មី បាល់មិនចាំបាច់ត្រូវរមៀលទៅមុខទេ ដើម្បីឱ្យការចាប់ផ្តើមមានភាពបត់បែនជាងមុន។ បើកីឡាករដែលទាត់បាល់ចាប់ផ្តើមប៉ះបាល់ម្តងទៀតមុនពេលកីឡាករផ្សេងប៉ះ នោះអាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់បាល់ពិន័យប្រយោល។ នេះជាកំហុសតូចដែលអាចបំផ្លាញការចាប់ផ្តើមលឿនរបស់ក្រុមបាន។
ច្បាប់ទីលាន និងសញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាល
ជុំទី៣៖ តើក្រៅល្បែង ហ្វូល និងបាល់ពិន័យខុសគ្នាយ៉ាងណា?
ក្រៅល្បែងមិនមែនជាកំហុសដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ ព្រោះកីឡាករត្រូវស្ថិតក្នុងទីតាំងក្រៅល្បែង ហើយចូលរួមសកម្មក្នុងល្បែង ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីទីតាំងនោះ ទើបអាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់ការពិន័យ។ ការវាស់ទីតាំងធ្វើនៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់ ហើយផ្នែករាងកាយដែលអាចស៊ុតបាល់បាន ត្រូវប្រៀបធៀបនឹងបាល់ និងកីឡាកររបស់ក្រុមការពារចុងក្រោយទីពីរ។
ច្បាប់ក្រៅល្បែងមានបីស្រទាប់ដែលអ្នកមើលគួរបែងចែក។ ទីមួយ គឺទីតាំង៖ កីឡាករនៅមុខខ្សែការពារចុងក្រោយទីពីរ។ ទីពីរ គឺការចូលរួម៖ កីឡាករប៉ះបាល់ រាំងស្ទះអ្នកប្រឆាំង ឬរំខានការពារ។ ទីបី គឺអត្ថប្រយោជន៍៖ កីឡាករទទួលបាល់ពីការប៉ះទង្គិច ឬការសង្គ្រោះរបស់គូប្រកួត។ កីឡាករមិនអាចត្រូវផ្តល់ក្រៅល្បែងដោយផ្ទាល់ពីការទាត់បាល់ចូលទី ការបោះបាល់ចូល ការទាត់ជ្រុង ឬការទាត់បាល់ពីទីបានទេ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីបាល់ត្រូវបានលេង ហើយកីឡាករចូលរួមភ្លាមៗ ការវិនិច្ឆ័យអាចផ្លាស់ប្តូរ។ នេះជាមូលហេតុដែលការពិនិត្យវីដេអូអាចចំណាយពេលយូរ ទោះបីរូបភាពមើលទៅច្បាស់ក៏ដោយ។
ហ្វូលកើតឡើងនៅពេលកីឡាករទាត់ ជាន់ រុញ ទាញ ប៉ះ ឬប្រើកម្លាំងប្រឆាំងអ្នកលេងដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្ន។ ការប៉ះបាល់ជាមុនមិនការពារកីឡាករពីការពិន័យទេ ប្រសិនបើការបន្តសកម្មភាពមានគ្រោះថ្នាក់។ បាល់ពិន័យផ្ទាល់អាចស៊ុតចូលទីដោយប៉ះតែមួយលើក ខណៈបាល់ពិន័យប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករផ្សេងម្នាក់ជាមុន។ សញ្ញាដៃរបស់អាជ្ញាកណ្តាលមានសារៈសំខាន់៖ ដៃលើកឡើងបង្ហាញបាល់ប្រយោល ហើយត្រូវទម្លាក់នៅពេលបាល់ប៉ះកីឡាករផ្សេង ឬចេញពីទីលាន។ តាមឯកសារច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ «ការស្ថិតនៅក្រៅល្បែងដោយខ្លួនវា មិនមែនជាកំហុសទេ»។ នេះជាចំណុចដែលអ្នកគាំទ្រច្រើនយល់ច្រឡំជាបន្តបន្ទាប់។
- ក្រៅល្បែង៖ ទីតាំង និងការចូលរួមជាមួយល្បែង។
- ហ្វូល៖ សកម្មភាពរាងកាយដែលរំខាន ឬបង្កគ្រោះថ្នាក់។
- បាល់ពិន័យផ្ទាល់៖ អាចស៊ុតចូលទីដោយផ្ទាល់។
- បាល់ពិន័យប្រយោល៖ ត្រូវប៉ះអ្នកលេងផ្សេងជាមុន។
- កាតលឿង៖ ការព្រមានជាផ្លូវការ។
- កាតក្រហម៖ បណ្តេញចេញ និងមិនអាចជំនួសកីឡាករនោះបាន។

ការទាត់បាល់ពីជ្រុង ការបោះបាល់ចូល និងការទាត់បាល់ពីទីក៏មានលក្ខខណ្ឌផ្សេងគ្នា។ បាល់ត្រូវចេញពីបន្ទាត់ចំហៀងទាំងស្រុង ទើបក្រុមប្រឆាំងទទួលសិទ្ធិបោះបាល់ចូល។ កីឡាករបោះបាល់ត្រូវប្រើដៃទាំងពីរ បោះពីខាងក្រោយក្បាល ហើយមានផ្នែកជើងប៉ះដីនៅលើ ឬក្រៅបន្ទាត់ចំហៀង។ បើបាល់ចូលទីដោយផ្ទាល់ពីការបោះបាល់ចូល មិនអាចរាប់ជាគ្រាប់បាល់ទេ។ វាខុសពីបាល់ជ្រុង ដែលអាចចូលទីផ្ទាល់ទៅក្នុងទីរបស់គូប្រកួតបាន។ អ្នកវិភាគដែលរាប់ឱកាសពីបាល់ជ្រុង គួរបែងចែកប្រភេទបាល់ឱ្យត្រឹមត្រូវ ព្រោះទីតាំងចាប់ផ្តើម និងសិទ្ធិការពារខុសគ្នាខ្លាំង។
ចង់ពិនិត្យចំណុចលម្អិតអំពីហ្វូល និងកាត សូមប្រើធនធានបន្ថែមនេះ។
ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកគួរយល់ចំណុចណាមុនគេ?
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់អាចយល់បានលឿន ប្រសិនបើរៀនតាមលំដាប់ពីរចនាសម្ព័ន្ធទៅសកម្មភាព។ ចាប់ផ្តើមដោយចំនួនកីឡាករ និងពេលវេលា បន្ទាប់មកសិក្សាទីលាន និងតំបន់ពិន័យ ហើយចុងក្រោយទើបចូលទៅក្រៅល្បែង និងប្រភេទបាល់ពិន័យ។ វិធីនេះល្អជាងការចាំនិយមន័យរាយៗ ព្រោះអ្នកអាចភ្ជាប់ច្បាប់ទៅនឹងស្ថានភាពពិតក្នុងការប្រកួត។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម កុំប្រញាប់សន្និដ្ឋានថាអាជ្ញាកណ្តាលខុស ពេលឃើញកីឡាករឈរមុខខ្សែការពារ; ត្រូវពិនិត្យថាតើកីឡាករចូលរួមលេងឬអត់។ សម្រាប់អ្នកវិភាគ ឬអ្នកចង់ព្យាករណ៍ការប្រកួតនៅទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ចំនួនកាត ការបាត់បង់កីឡាករ និងការលេងតំបន់ពិន័យអាចបង្ហាញហានិភ័យបានច្បាស់ជាងតារាងចំណាត់ថ្នាក់។
- អ្នកចង់យល់ច្បាប់លឿន៖ រៀន ១១នាក់ ៩០នាទី និងបាល់ពិន័យជាមុន។
- អ្នកចង់វិភាគយុទ្ធសាស្ត្រ៖ តាមដានទម្រង់ ការប្តូរ និងចំនួនកីឡាករខ្វះ។
- អ្នកចង់ព្យាករណ៍ប្រកួត៖ បែងចែកស្ថិតិក្នុងលេងធម្មតា បាល់ជ្រុង កាត និងបាល់ពិន័យ។
- អ្នកចង់ពិនិត្យសេចក្តីសម្រេច៖ មើលទីតាំងពេលបាល់ត្រូវបានលេង មិនមើលស៊ុមក្រោយពេលបាល់ទៅដល់ទេ។
វិធីវិភាគទម្រង់ក្រុម និងការប្តូរកីឡាករ
សេចក្តីសន្និដ្ឋានគឺច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មិនស្មុគស្មាញទេ ប៉ុន្តែការបកស្រាយខុសធ្វើឱ្យអ្នកមើលលទ្ធផលខុសពីការពិត។ ចំនួនកីឡាករ ១១នាក់ ពេលវេលា ២ វគ្គ ៤៥នាទី ទំហំទីលាន បន្ទាត់ក្រៅល្បែង កាត និងបាល់ពិន័យ គឺជាគ្រឹះដែលត្រូវចេះ។ កុំទទួលយកមតិពេញនិយមថា «ប៉ះបាល់មុនមានន័យថាមិនហ្វូល» ឬ «ឈរមុខខ្សែការពារគឺក្រៅល្បែងភ្លាមៗ» ព្រោះទាំងពីរនេះមិនត្រឹមត្រូវជាសកលទេ។ ប្រើច្បាប់ផ្លូវការ ស្ថិតិការប្រកួត និងការពន្យល់ពីទស្សនៈគ្រូបង្វឹក ដើម្បីសម្រេចដោយផ្អែកលើទិន្នន័យ មិនមែនអារម្មណ៍។
សូមបន្តអានការវិភាគច្បាប់ និងយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦នៅទីនេះ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យថា ក្រុមនីមួយៗប្រើកីឡាករ ១១នាក់ក្នុងទីលាន រួមមានអ្នកចាំទី ១នាក់ និងកីឡាករទីលាន ១០នាក់។ ក្រុមត្រូវមានយ៉ាងតិច ៧នាក់ ទើបអាចបន្តការប្រកួតបាន។ ចំនួនកីឡាករបម្រុង និងចំនួនការប្តូរអាចខុសគ្នាតាមបទប្បញ្ញត្តិរបស់លីគ ឬកម្មវិធីប្រកួត។
សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?
ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ៩០នាទី គឺ ២ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមម៉ោងសម្រាប់ការព្យាបាល ការប្តូរ និងការពន្យារពេលផ្សេងៗ។ ប្រសិនបើជាការប្រកួតត្រូវមានអ្នកឈ្នះ អាចមានម៉ោងបន្ថែម ៣០នាទី និងការស៊ុតបាល់ ១១ម៉ែត្រ។
សំណួរ៖ តើក្រៅល្បែងខុសពីហ្វូលយ៉ាងដូចម្តេច?
ក្រៅល្បែងពាក់ព័ន្ធនឹងទីតាំង និងការចូលរួមលេង ខណៈហ្វូលពាក់ព័ន្ធនឹងសកម្មភាពរាងកាយខុសច្បាប់។ កីឡាករអាចឈរនៅទីតាំងក្រៅល្បែងដោយមិនទទួលពិន័យ ប្រសិនបើមិនចូលរួមក្នុងសកម្មភាព។ ផ្ទុយទៅវិញ ការរុញ ទាញ ជាន់ ឬទាត់ដោយគ្រោះថ្នាក់អាចជាហ្វូល ទោះបីកីឡាករនោះស្ថិតនៅទីតាំងស្របច្បាប់ក៏ដោយ។
សំណួរ៖ តើត្រូវពិនិត្យអ្វីខ្លះ ដើម្បីយល់ថាក្រៅល្បែងឬអត់?
ត្រូវពិនិត្យទីតាំងកីឡាករនៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេងបាល់ និងមើលថាតើគាត់ចូលរួមលេងឬអត់។ ផ្នែករាងកាយដែលអាចស៊ុតបាល់បាន ត្រូវប្រៀបធៀបនឹងបាល់ និងកីឡាករការពារចុងក្រោយទីពីរ។ ការទាត់បាល់ជ្រុង ការបោះបាល់ចូល និងការទាត់បាល់ពីទី មិនអាចបង្កើតក្រៅល្បែងដោយផ្ទាល់បានទេ។
សំណួរ៖ តើបាល់ពិន័យផ្ទាល់ និងប្រយោលខុសគ្នាដូចម្តេច?
បាល់ពិន័យផ្ទាល់អាចស៊ុតចូលទីដោយប៉ះតែមួយលើក ខណៈបាល់ពិន័យប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករផ្សេងជាមុន។ អាជ្ញាកណ្តាលបង្ហាញបាល់ប្រយោលដោយលើកដៃឡើង ហើយរក្សាដៃរហូតដល់បាល់ប៉ះអ្នកលេងផ្សេង ឬចេញពីទីលាន។ ការស៊ុតបាល់ប្រយោលចូលទីដោយមិនប៉ះអ្នកផ្សេង នឹងមិនរាប់ជាគ្រាប់បាល់ទេ។
សំណួរ៖ តើកាតលឿង និងកាតក្រហមមានផលប៉ះពាល់អ្វី?
កាតលឿងជាការព្រមានផ្លូវការ ខណៈកាតក្រហមបណ្តេញកីឡាករចេញពីការប្រកួត។ កីឡាករដែលទទួលកាតក្រហមមិនអាចត្រូវជំនួសបានទេ ដូច្នេះក្រុមនឹងនៅសល់កីឡាករតិចជាងមុន។ កាតលឿងពីរនៅក្នុងការប្រកួតតែមួយ ក៏នាំទៅកាតក្រហម និងការបណ្តេញចេញដែរ។
សំណួរ៖ តើការអានច្បាប់បាល់ទាត់អាចជួយការព្យាករណ៍ប្រកួតបានទេ?
ការយល់ច្បាប់ជួយឱ្យការព្យាករណ៍មានមូលដ្ឋានជាងមុន ព្រោះអ្នកអាចវាយតម្លៃអវត្តមាន កាត ការលេងតំបន់ពិន័យ និងឱកាសពីបាល់ពិន័យបានត្រឹមត្រូវ។ វាមិនធានាលទ្ធផលឈ្នះទេ ប៉ុន្តែជួយកាត់បន្ថយការសន្និដ្ឋានតាមអារម្មណ៍។ គួរប្រើទិន្នន័យពីការប្រកួតផ្លូវការ ប្រៀបធៀបជាមួយទម្រង់ក្រុម និងគោរពថវិកាផ្ទាល់ខ្លួនជានិច្ច។

អរគុណអ្នកសម្រាប់ការអាន ។
ទស្សនៈគ្រូបង្វឹក
ការបកប្រែសេចក្តីជាប់គាំង · ក្តារពិនិត្យកម្រិតខ្ពស់